Dotychczas w Polsce potwierdzono występowanie 28 gatunków nietoperzy, spośród których najnowszym udokumentowanym gatunkiem jest podkasaniec zwyczajny (Miniopterus schreibersii). Jego pierwsze stwierdzenie w kraju odnotowano w 2015 roku w podziemiach zamku w Rożnowie (południowa Polska), natomiast publikację opisującą to odkrycie udostępniono dopiero w 2021 roku (Piksa K., Gubała W.J. 2021. First record of Miniopterus schreibersii (Chiroptera: Miniopteridae) in Poland – a possible range expansion? Mammal Research, 66, 211-215). Podkasaniec jest nietoperzem średniej wielkości o brązowym lub szarym ubarwieniu oraz charakterystycznym krótkim pysku i trójkątnych uszach.

Podkasaniec zwyczajny złapany w zamku w Rożnowie (Piksa i Gubała 2021)
Z perspektywy inwestycji wiatrowych znaczenie takich doniesień ma wymiar praktyczny: badania akustyczne powinny być przygotowane na wykrycie i prawidłową identyfikację gatunków rzadkich lub nowych w faunie krajowej, zamiast przypisywania ich do gatunków częściej rejestrowanych/pospolitych. Dla wspomnianego wyżej podkasańca jest to istotne, m.in. dlatego, że parametry jego echolokacji mogą nakładać się na zakresy typowe dla rodzaju karlik (Pipistrellus), co zwiększa ryzyko błędnych oznaczeń.

Odgłosy echolokacyjne karlika drobnego Pipistrellus pygmaeus (Ambiens)
W przypadku nagrania odgłosów nietoperzy, gdzie sekwencja echolokacyjna jest krótka lub/i nagranie jest słabej jakości często może dojść do pomyłki w identyfikacji gatunkowej. Jeśli na nagraniu pojawiają się odgłosy socjalne to mogą stanowić cenne wsparcie podczas oznaczania, ponieważ u części krajowych gatunków sygnały tego typu są bardzo charakterystyczne.

Charakterystyczne odgłosy socjalne karlika większego Pipistrellus nathusii (Ambiens)
Na tym tle warto podkreślić, że zespół Ambiens posiada doświadczenie i przeszkolenie w identyfikacji gatunkowej nietoperzy na podstawie ich odgłosów echolokacyjnych. W praktyce oznacza to pracę na materiałach o zróżnicowanej jakości, weryfikację oznaczeń w kontekście parametrów sygnału (m.in. zakresu częstotliwości, jego struktury i długości) oraz zwracanie uwagi na cechy, które mogą przesądzać o rozróżnieniu gatunków o podobnych odgłosach. Dzięki takiemu podejściu badania dla farm wiatrowych, zarówno w projektach przed- i porealizacyjnych, jest prowadzona z dbałością o szczegóły i ukierunkowana na ograniczanie ryzyka błędnych oznaczeń.
